عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 17شمارهٔ 17شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اكشویہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا چند ز مرگِ خویش غمناک شویآن بِه که ز اندیشهٔ خود پاک شوی2نقل کریںیک قطرهٔ آب بودهای اوّلِ کارتا آخرِ کار، یک کفِ خاک شوی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدو چشم ز اشک خیره میباید کرداز بس که غمم ذخیره میباید کردعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 16اگلی نظمماتم زدگان عالم خاک هنوزمی خاک شوند در غم خاک هنوزعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 18زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای دل چو درین راه خطرناک شویاز کار زمین و آسمان پاک شویعطار»مختارنامه»باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات»شمارهٔ 45ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدو چشم ز اشک خیره میباید کرداز بس که غمم ذخیره میباید کردعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 16
اگلی نظمماتم زدگان عالم خاک هنوزمی خاک شوند در غم خاک هنوزعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 18
ای دل چو درین راه خطرناک شویاز کار زمین و آسمان پاک شویعطار»مختارنامه»باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات»شمارهٔ 45