عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 35شمارهٔ 35شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهمیبینممنصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںلاله ز رخی چو ماه میبینم منسبزه ز خطی سیاه میبینم من2نقل کریںوان کاسهٔ سرکه بود پر باد غرورپیمانهٔ خاک راه میبینم من◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر خاک که در جهان کسی فرسوده استتنهاست که آسیای چرخش سوده استعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 34اگلی نظمپیش از من و تو پیر و جوانی بودستاندوهگنی و شادمانی بودستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 36ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر خاک که در جهان کسی فرسوده استتنهاست که آسیای چرخش سوده استعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 34
اگلی نظمپیش از من و تو پیر و جوانی بودستاندوهگنی و شادمانی بودستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 36
