عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 36شمارهٔ 36شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انیبودستصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںپیش از من و تو پیر و جوانی بودستاندوهگنی و شادمانی بودست2نقل کریںجرعه مفکن بر دهن خاک که خاکخاک دهنی چو نقل دانی بودست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظملاله ز رخی چو ماه میبینم منسبزه ز خطی سیاه میبینم منعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 35اگلی نظمدی خاک همی نمود با من تندیمیگفت که زیر قدمم افکندیعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 37ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظملاله ز رخی چو ماه میبینم منسبزه ز خطی سیاه میبینم منعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 35
اگلی نظمدی خاک همی نمود با من تندیمیگفت که زیر قدمم افکندیعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 37
