عطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 7شمارهٔ 7شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انهمااخرصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدوش آمد و گفت: خانهٔ ما آخرروشن بکن ای یگانهٔ ما آخر2نقل کریںوقت است که دست درکش آری با ماتا کِی گوئی فسانهٔ ما آخر◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدوش آمد و گفت: «در درون ما را باشدر خاک نشین و غرقِ خون ما را باش»عطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 6اگلی نظمدوش آمد و گفت: ای شب و روزت غمِ منهرگز نشوی تا تو توئی همدمِ منعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 8ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدوش آمد و گفت: «در درون ما را باشدر خاک نشین و غرقِ خون ما را باش»عطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 6
اگلی نظمدوش آمد و گفت: ای شب و روزت غمِ منهرگز نشوی تا تو توئی همدمِ منعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 8
