عطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 7شمارهٔ 7شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ونمیخورہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای دل هر دم غمی دگرگون میخورگردن بنه و قفای گردون میخور2نقل کریںوانگاه سری که گوی ره خواهد شدبر زانوی اندوه نِه و خون میخور◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا بر ره خلق مینشینی ای دلدر خرمن شرک خوشه چینی ای دلعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 6اگلی نظمچون درد ترا تا به ابد درمان نیستگر شاد شوی به قطع جز نقصان نیستعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 8زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای دل هر دم غم دگرگون میخورکم میزن و درد درد افزون میخورعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 12ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا بر ره خلق مینشینی ای دلدر خرمن شرک خوشه چینی ای دلعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 6
اگلی نظمچون درد ترا تا به ابد درمان نیستگر شاد شوی به قطع جز نقصان نیستعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 8
ای دل هر دم غم دگرگون میخورکم میزن و درد درد افزون میخورعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 12
