عطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 12شمارهٔ 12شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ونمیخورہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای دل هر دم غم دگرگون میخورکم میزن و درد درد افزون میخور22نقل کریںسِرّی که ز ذرّهَ ذرّه میجوئی بازچون بازنیابی چه کنی خون میخور◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز آرزوی یقین چو مینتوان زیستبر خلق بباید ای خردمند! گریستعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 11اگلی نظماین درد چه دردیست که درمانش نیستوین راه چه راهیست که پایانش نیستعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 13◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای دل هر دم غمی دگرگون میخورگردن بنه و قفای گردون میخورعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 7◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز آرزوی یقین چو مینتوان زیستبر خلق بباید ای خردمند! گریستعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 11
اگلی نظماین درد چه دردیست که درمانش نیستوین راه چه راهیست که پایانش نیستعطار»مختارنامه»باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی»شمارهٔ 13
ای دل هر دم غمی دگرگون میخورگردن بنه و قفای گردون میخورعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 7
