عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 40شمارهٔ 40شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهمدادصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاول که به پیشِ خویشتن راهم دادصد وعدهٔ وصل گاه و بیگاهم داد2نقل کریںو آخر ز حیل پردهٔ کژ ساخت ز زلفیعنی که ترا پردهٔ کژ خواهم داد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدل، خستهٔ چشم ناوک انداز مدارجان بستهٔ آن زلفِ فسونساز مدارعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 39اگلی نظمزلف تو برفت از نظرم چه توان کردبرد این دل زیر و زبرم چه توان کردعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 41ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدل، خستهٔ چشم ناوک انداز مدارجان بستهٔ آن زلفِ فسونساز مدارعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 39
اگلی نظمزلف تو برفت از نظرم چه توان کردبرد این دل زیر و زبرم چه توان کردعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 41
