عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 17شمارهٔ 17شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انچتوانكردہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون نفس سگیست بدگمان چتوان کردگلخن دارد پر استخوان چتوان کرد2نقل کریںگر در پیشش هزار تن مُرده شونداو زندهتر است هر زمان چتوان کرد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماین نفس کم انگاشته آید آخرتا چند سر افراشته آید آخرعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 16اگلی نظمهر دل که ز سرِّ کار آگاهی داشتدر گوشه نشست و منصبِ شاهی داشتعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 18زمینہم وزن و قافیہ نظمیںاز عشق تو آمدم به جان چتوان کردسرگشته شدم گرد جهان چتوان کردعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 84ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماین نفس کم انگاشته آید آخرتا چند سر افراشته آید آخرعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 16
اگلی نظمهر دل که ز سرِّ کار آگاهی داشتدر گوشه نشست و منصبِ شاهی داشتعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 18
از عشق تو آمدم به جان چتوان کردسرگشته شدم گرد جهان چتوان کردعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 84
