عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 15شمارهٔ 15شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: شبودنہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگاهم ز سگ نفس مشوش بودنگاهم ز سر خشم بر آتش بودن2نقل کریںگفتی: «خوش باش» چون مرا دست دهدبا این همه سگ در اندرون خوش بودن◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز جان سیرم ازانک تن میخواهدبی یوسفِ مهر، پیرهن میخواهدعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 14اگلی نظماین نفس کم انگاشته آید آخرتا چند سر افراشته آید آخرعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 16زمینہم وزن و قافیہ نظمیںدر بند بلای آن بت کش بودنصد بار بتر زان که در آتش بودنسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 309بر خاکِ درت پای در آتش بودنخوشتر بودم کز دگری خوش بودنعطار»مختارنامه»باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق»شمارهٔ 3ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز جان سیرم ازانک تن میخواهدبی یوسفِ مهر، پیرهن میخواهدعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 14
اگلی نظماین نفس کم انگاشته آید آخرتا چند سر افراشته آید آخرعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 16
بر خاکِ درت پای در آتش بودنخوشتر بودم کز دگری خوش بودنعطار»مختارنامه»باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق»شمارهٔ 3
