عطار»مختارنامه»باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است»شمارهٔ 45شمارهٔ 45شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انافتادمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاین بیخودیی که من در آن افتادمشرحش بدهم که از چسان افتادم2نقل کریںخورشید بتافت سایه دیدم خود رابرخاستم و در آن میان افتادم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهیچم من و در گفت و شنید آمدهامدر نیست پدید و بیکلید آمدهامعطار»مختارنامه»باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است»شمارهٔ 44اگلی نظمای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ استهر قصّهٔ دوران که شنیدی هیچ استعطار»مختارنامه»باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است»شمارهٔ 46ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهیچم من و در گفت و شنید آمدهامدر نیست پدید و بیکلید آمدهامعطار»مختارنامه»باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است»شمارهٔ 44
اگلی نظمای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ استهر قصّهٔ دوران که شنیدی هیچ استعطار»مختارنامه»باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است»شمارهٔ 46
