عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 5شمارهٔ 5شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ودمہم وزن و قافیہ نظمیں: 3صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعمری چو فلک ز تگ نمیفرسودمتا همچو زمین کنون فرو آسودم2نقل کریںصدباره همه گرد جهان پیمودمچندان که شدم، حجاب من، من بودم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآواز آمد مرا که در جستن دوستشرط است ز پیش مغز، بشکستن پوستعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 4اگلی نظمهرچند دریغ صدهزار است هنوززین بیش دریغ بر شمار است هنوزعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 6زمینہم وزن و قافیہ نظمیںعمری به هوس باد هوا پیمودمدر هر کاری خون جگر پالودمجامی»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 83در جسُتنِ جام جم، جهان پیمودمروزی ننشستم و شبی نغنودمخیام»رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی»رباعیات اصیل»شمارهٔ 13ز اول که حدیث عاشقی بشنودمجان و دل و دیده در رهش فرسودمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1245ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآواز آمد مرا که در جستن دوستشرط است ز پیش مغز، بشکستن پوستعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 4
اگلی نظمهرچند دریغ صدهزار است هنوززین بیش دریغ بر شمار است هنوزعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 6
در جسُتنِ جام جم، جهان پیمودمروزی ننشستم و شبی نغنودمخیام»رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی»رباعیات اصیل»شمارهٔ 13