عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 33شمارهٔ 33شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: رمیپنداشتصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشتبا دست تهی کیسهٔ پر میپنداشت2نقل کریںبسیار دُر افشاند ولیکن چو بدیدجز مُهره نبود آنچه دُر میپنداشت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدردا که غرور بود و بسیاری بودیک یک مویم بتی و زنّاری بودعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 32اگلی نظممسکین دل من تخم طلب کاشته بودعمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بودعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 34ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدردا که غرور بود و بسیاری بودیک یک مویم بتی و زنّاری بودعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 32
اگلی نظممسکین دل من تخم طلب کاشته بودعمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بودعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 34
