عطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 14شمارهٔ 14شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ودیہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآن دل که سراسیمهٔ عالم بودییک ذرّه ندید از همه عالم سودی2نقل کریںهر سودایی که بود بسیار بپختحاصل نامد زان همه سودا دودی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز حادثهٔ آب و گلم هیچ آمدوز واقعهٔ جان و دلم هیچ آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 13اگلی نظمگر قصد فلک کنم به پیشان نرسمور عزم زمین کنم به پایان نرسمعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 15زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر خوبتر از روی تو باغی بودیپایم همه روزه راه آن پیمودیسعدی»خبیثات و مجالس الهزل»خبیثات»شمارهٔ 42ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز حادثهٔ آب و گلم هیچ آمدوز واقعهٔ جان و دلم هیچ آمدعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 13
اگلی نظمگر قصد فلک کنم به پیشان نرسمور عزم زمین کنم به پایان نرسمعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 15