عطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 6شمارهٔ 6شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: الندیدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدردا که دلم سایهٔ اقبال ندیددر حلق به جز حلقهٔ اشکال ندید2نقل کریںخاک دو جهان برُفت و صد باره ببیختجز باد هوا بر سر غربال ندید◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعشق تو که ذرّه ذرّه تابنده بدوستهر حکم که او کرد، چو او کرد نکوستعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 5اگلی نظمجانم چو ز کنهِ کار آگاه نبودنومید ز خود گاه بُد و گاه نبودعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 7ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمعشق تو که ذرّه ذرّه تابنده بدوستهر حکم که او کرد، چو او کرد نکوستعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 5
اگلی نظمجانم چو ز کنهِ کار آگاه نبودنومید ز خود گاه بُد و گاه نبودعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 7
