عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 7شمارهٔ 7شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اكہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگفتم که شد از نفس پلیدم، دل، پاکدردا که نشد پاک و شد از درد هلاک2نقل کریںاندر حق آنکسی چه گویند آخرکاو غرقهٔ دریاست جنب رفته به خاک◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهرچند دریغ صدهزار است هنوززین بیش دریغ بر شمار است هنوزعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 6اگلی نظمتا با سگ نفس همنشین خواهم بوددر خرمن شرک خوشه چین خواهم بودعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 8زمینہم وزن و قافیہ نظمیںاز گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاکخندان بدمید دامن خود زده چاکعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 38چون صبح دمید ودامن شب شد چاکبرخیز و صبوح کن چرائی غمناکعطار»مختارنامه»باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات»شمارهٔ 56ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهرچند دریغ صدهزار است هنوززین بیش دریغ بر شمار است هنوزعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 6
اگلی نظمتا با سگ نفس همنشین خواهم بوددر خرمن شرک خوشه چین خواهم بودعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 8
از گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاکخندان بدمید دامن خود زده چاکعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 38
چون صبح دمید ودامن شب شد چاکبرخیز و صبوح کن چرائی غمناکعطار»مختارنامه»باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات»شمارهٔ 56