غزل شمارهٔ 327

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قافیہ: انبود

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

هر که را اندیشهٔ درمان بود

درد عشق تو برو تاوان بود

بر کسی درد تو گردد آشکار

کو ز چشم خویشتن پنهان بود

گرچه دارد آفتابی در درون

لیک همچون ذره سرگردان بود

ای دل محجوب بگذر از حجاب

زانکه محجوبی عذاب جان بود

گر هزاران سال باشی در عذاب

می‌توان گفتن که بس آسان بود

لیک گر افتد حجابی در رهت

این عذاب سخت صد چندان بود

چند اندیشی بمیر از خویش پاک

تا نمیری کی تو را درمان بود

چون بمیرد شمع برهد از بلا

نه دگر سوزنده نه گریان بود

هر دم از سر گیر چو شمع و بسوز

زانکه سوز شمع تا پایان بود

1010

چون بسوزی پاک پیش چشم تو

هر دو کون و ذره‌ای یکسان بود

1111

عرش را گر چشم جان آید پدید

تا ابد در خردلی حیران بود

1212

عرش و خردل و آنچه در هر دو جهان است

ذره ذره جامهٔ جانان بود

1313

تو درون جامهٔ جانان مدام

تا ایازت دایما سلطان بود

1414

صد هزاران چیز داند شد به طبع

آن عصا کان لایق ثعبان بود

1515

آن عصا کان سحرهٔ فرعون خورد

نی عصای موسی عمران بود

1616

وان نفس کان مردگان را زنده کرد

نی دم عیسی حکمت‌دان بود

1717

آن عصا آنجا یدالله بود و بس

وان نفس بی شک دم رحمان بود

1818

وان هزاران خلق کز داود مرد

آن نه زین الحان که زان الحان بود

1919

در بر مردی که این سر پی برد

مردی رستم همه دستان بود

2020

گر ندانستی تو این سر تن بزن

تا در آن ساعت که وقت آن بود

2121

تن زن ای عطار و تن زن دم مزن

زانکه اینجا دم زدن نقصان بود

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

تا کی از ما یار ما پنهان بود؟

چشم ما تا کی چنین گریان بود؟

عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 106

آنچه نقد سینهٔ مردان بود

زآرزوی آن فلک گردان بود

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 323

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور