وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

رباعی شمارهٔ 350سلطان ملاحت، مه موزون منست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 350

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 351سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 351

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 352شاگرد تو است دل که عشق آموز است

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 352

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 353شاهی که شفیع هر گنه بود برفت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 353

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 354شب رو که شبت راهبر اسرار است

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 354

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 355شمشیر ازل بدست مردان خداست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 355

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 356شمعی که در اینخانه بدی خانه کجاست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 356

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 357صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 357

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 358عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 358

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 359عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 359

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 360عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 360

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 361عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 361

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 362عشق تو چنین حکیم و استاد چراست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 362

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 363عشق تو در اطراف گیائی میتاخت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 363

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 364عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 364

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 365عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 365

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 366عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 366

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 367عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 367

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 368قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 368

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 369گر آتش دل نیست پس این دود چراست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 369

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 370گر آه کنم آه بدین قانع نیست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 370

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 371گر باد بر آن زلف پریشان زندت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 371

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 372گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 372

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 373گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 373

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 374گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 374

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 375گر در وصلی بهشت یا باغ اینست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 375

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 376گر دف نبود نیشکر او دف ماست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 376

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 377گر شرم همی از آن و این باید داشت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 377

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 378گرمای تموز از دل پردرد شماست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 378

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 379گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 379

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 380کس دل ندهد بدو که خونخوار منست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 380

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 381کس نیست که اندر هوسی شیدا نیست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 381

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 382گفتار تو زر و نعلت ار زرین است

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 382

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 383گفتا که بیا سماع در کار شده‌است

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 383

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 384گفتا که شکست توبه بازآمد مست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 384

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 385گفتم بجهم همچو کبوتر ز کفت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 385

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 386گفتم چشمم که هست خاک کویت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 386

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 387گفتم دلم از تو بوسه‌ای خواهانست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 387

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 388گفتم عشقت مرا بت و خویش منست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 388

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 389گفتم که بیا بچشم من درنگریست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 389

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 390گفتند که دل دگر هوائی می‌پخت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 390

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 391گفتم که دلم آلت و انگاز منست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 391

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 392گفتند که شش جهت همه نور خداست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 392

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 393گفتی چونی بنده چنانست که هست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 393

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 394گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 394

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 395کم باد سَری که آن سَران را پا نیست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 395

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 396کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 396

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 397گویند بیا به باغ کانجا لاغ است

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 397

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 398گویند که صاحب فنون عقل کل است

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 398

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 399گویند که عشق عاقبت تسکین است

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 399

آڈیو

2 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

نظمیں

رباعی شمارهٔ 350–سلطان ملاحت، مه موزون منست

رباعی شمارهٔ 351–سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت

رباعی شمارهٔ 352–شاگرد تو است دل که عشق آموز است

رباعی شمارهٔ 353–شاهی که شفیع هر گنه بود برفت

رباعی شمارهٔ 354–شب رو که شبت راهبر اسرار است

رباعی شمارهٔ 355–شمشیر ازل بدست مردان خداست

رباعی شمارهٔ 356–شمعی که در اینخانه بدی خانه کجاست

رباعی شمارهٔ 357–صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست

رباعی شمارهٔ 358–عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست

رباعی شمارهٔ 359–عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست

رباعی شمارهٔ 360–عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 361–عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

رباعی شمارهٔ 362–عشق تو چنین حکیم و استاد چراست

رباعی شمارهٔ 363–عشق تو در اطراف گیائی میتاخت

رباعی شمارهٔ 364–عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

رباعی شمارهٔ 365–عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست

رباعی شمارهٔ 366–عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت

رباعی شمارهٔ 367–عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است

رباعی شمارهٔ 368–قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست

رباعی شمارهٔ 369–گر آتش دل نیست پس این دود چراست

رباعی شمارهٔ 370–گر آه کنم آه بدین قانع نیست

رباعی شمارهٔ 371–گر باد بر آن زلف پریشان زندت

رباعی شمارهٔ 372–گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت

رباعی شمارهٔ 373–گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت

رباعی شمارهٔ 374–گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست

رباعی شمارهٔ 375–گر در وصلی بهشت یا باغ اینست

رباعی شمارهٔ 376–گر دف نبود نیشکر او دف ماست

رباعی شمارهٔ 377–گر شرم همی از آن و این باید داشت

رباعی شمارهٔ 378–گرمای تموز از دل پردرد شماست

رباعی شمارهٔ 379–گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت

رباعی شمارهٔ 380–کس دل ندهد بدو که خونخوار منست

رباعی شمارهٔ 381–کس نیست که اندر هوسی شیدا نیست

رباعی شمارهٔ 382–گفتار تو زر و نعلت ار زرین است

رباعی شمارهٔ 383–گفتا که بیا سماع در کار شده‌است

رباعی شمارهٔ 384–گفتا که شکست توبه بازآمد مست

رباعی شمارهٔ 385–گفتم بجهم همچو کبوتر ز کفت

رباعی شمارهٔ 386–گفتم چشمم که هست خاک کویت

رباعی شمارهٔ 387–گفتم دلم از تو بوسه‌ای خواهانست

رباعی شمارهٔ 388–گفتم عشقت مرا بت و خویش منست

رباعی شمارهٔ 389–گفتم که بیا بچشم من درنگریست

رباعی شمارهٔ 390–گفتند که دل دگر هوائی می‌پخت

رباعی شمارهٔ 391–گفتم که دلم آلت و انگاز منست

رباعی شمارهٔ 392–گفتند که شش جهت همه نور خداست

رباعی شمارهٔ 393–گفتی چونی بنده چنانست که هست

رباعی شمارهٔ 394–گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

رباعی شمارهٔ 395–کم باد سَری که آن سَران را پا نیست

رباعی شمارهٔ 396–کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست

رباعی شمارهٔ 397–گویند بیا به باغ کانجا لاغ است

رباعی شمارهٔ 398–گویند که صاحب فنون عقل کل است

رباعی شمارهٔ 399–گویند که عشق عاقبت تسکین است

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

نظمیں

رباعی شمارهٔ 350–سلطان ملاحت، مه موزون منست

رباعی شمارهٔ 351–سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت

رباعی شمارهٔ 352–شاگرد تو است دل که عشق آموز است

رباعی شمارهٔ 353–شاهی که شفیع هر گنه بود برفت

رباعی شمارهٔ 354–شب رو که شبت راهبر اسرار است

رباعی شمارهٔ 355–شمشیر ازل بدست مردان خداست

رباعی شمارهٔ 356–شمعی که در اینخانه بدی خانه کجاست

رباعی شمارهٔ 357–صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست

رباعی شمارهٔ 358–عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست

رباعی شمارهٔ 359–عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست

رباعی شمارهٔ 360–عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 361–عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

رباعی شمارهٔ 362–عشق تو چنین حکیم و استاد چراست

رباعی شمارهٔ 363–عشق تو در اطراف گیائی میتاخت

رباعی شمارهٔ 364–عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

رباعی شمارهٔ 365–عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست

رباعی شمارهٔ 366–عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت

رباعی شمارهٔ 367–عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است

رباعی شمارهٔ 368–قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست

رباعی شمارهٔ 369–گر آتش دل نیست پس این دود چراست

رباعی شمارهٔ 370–گر آه کنم آه بدین قانع نیست

رباعی شمارهٔ 371–گر باد بر آن زلف پریشان زندت

رباعی شمارهٔ 372–گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت

رباعی شمارهٔ 373–گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت

رباعی شمارهٔ 374–گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست

رباعی شمارهٔ 375–گر در وصلی بهشت یا باغ اینست

رباعی شمارهٔ 350سلطان ملاحت، مه موزون منست

رباعی شمارهٔ 351سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت

رباعی شمارهٔ 352شاگرد تو است دل که عشق آموز است

رباعی شمارهٔ 353شاهی که شفیع هر گنه بود برفت

رباعی شمارهٔ 354شب رو که شبت راهبر اسرار است

رباعی شمارهٔ 355شمشیر ازل بدست مردان خداست

رباعی شمارهٔ 356شمعی که در اینخانه بدی خانه کجاست

رباعی شمارهٔ 357صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست

رباعی شمارهٔ 358عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست

رباعی شمارهٔ 359عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست

رباعی شمارهٔ 360عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 361عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

رباعی شمارهٔ 362عشق تو چنین حکیم و استاد چراست

رباعی شمارهٔ 363عشق تو در اطراف گیائی میتاخت

رباعی شمارهٔ 364عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

رباعی شمارهٔ 365عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست

رباعی شمارهٔ 366عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت

رباعی شمارهٔ 367عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است

رباعی شمارهٔ 368قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست

رباعی شمارهٔ 369گر آتش دل نیست پس این دود چراست

رباعی شمارهٔ 370گر آه کنم آه بدین قانع نیست

رباعی شمارهٔ 371گر باد بر آن زلف پریشان زندت

رباعی شمارهٔ 372گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت

رباعی شمارهٔ 373گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت

رباعی شمارهٔ 374گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست

رباعی شمارهٔ 375گر در وصلی بهشت یا باغ اینست

رباعی شمارهٔ 376گر دف نبود نیشکر او دف ماست

رباعی شمارهٔ 377گر شرم همی از آن و این باید داشت

رباعی شمارهٔ 378گرمای تموز از دل پردرد شماست

رباعی شمارهٔ 379گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت

رباعی شمارهٔ 380کس دل ندهد بدو که خونخوار منست

رباعی شمارهٔ 381کس نیست که اندر هوسی شیدا نیست

رباعی شمارهٔ 382گفتار تو زر و نعلت ار زرین است

رباعی شمارهٔ 383گفتا که بیا سماع در کار شده‌است

رباعی شمارهٔ 384گفتا که شکست توبه بازآمد مست

رباعی شمارهٔ 385گفتم بجهم همچو کبوتر ز کفت

رباعی شمارهٔ 386گفتم چشمم که هست خاک کویت

رباعی شمارهٔ 387گفتم دلم از تو بوسه‌ای خواهانست

رباعی شمارهٔ 388گفتم عشقت مرا بت و خویش منست

رباعی شمارهٔ 389گفتم که بیا بچشم من درنگریست

رباعی شمارهٔ 390گفتند که دل دگر هوائی می‌پخت

رباعی شمارهٔ 391گفتم که دلم آلت و انگاز منست

رباعی شمارهٔ 392گفتند که شش جهت همه نور خداست

رباعی شمارهٔ 393گفتی چونی بنده چنانست که هست

رباعی شمارهٔ 394گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

رباعی شمارهٔ 395کم باد سَری که آن سَران را پا نیست

رباعی شمارهٔ 396کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست

رباعی شمارهٔ 397گویند بیا به باغ کانجا لاغ است

رباعی شمارهٔ 398گویند که صاحب فنون عقل کل است

رباعی شمارهٔ 399گویند که عشق عاقبت تسکین است

رباعی شمارهٔ 350سلطان ملاحت، مه موزون منست

رباعی شمارهٔ 351سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت

رباعی شمارهٔ 352شاگرد تو است دل که عشق آموز است

رباعی شمارهٔ 353شاهی که شفیع هر گنه بود برفت

رباعی شمارهٔ 354شب رو که شبت راهبر اسرار است

رباعی شمارهٔ 355شمشیر ازل بدست مردان خداست

رباعی شمارهٔ 356شمعی که در اینخانه بدی خانه کجاست

رباعی شمارهٔ 357صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست

رباعی شمارهٔ 358عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست

رباعی شمارهٔ 359عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست

رباعی شمارهٔ 360عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 361عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

رباعی شمارهٔ 362عشق تو چنین حکیم و استاد چراست

رباعی شمارهٔ 363عشق تو در اطراف گیائی میتاخت

رباعی شمارهٔ 364عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

رباعی شمارهٔ 365عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست

رباعی شمارهٔ 366عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت

رباعی شمارهٔ 367عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است

رباعی شمارهٔ 368قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست

رباعی شمارهٔ 369گر آتش دل نیست پس این دود چراست

رباعی شمارهٔ 370گر آه کنم آه بدین قانع نیست

رباعی شمارهٔ 371گر باد بر آن زلف پریشان زندت

رباعی شمارهٔ 372گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت

رباعی شمارهٔ 373گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت

رباعی شمارهٔ 374گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست

رباعی شمارهٔ 375گر در وصلی بهشت یا باغ اینست

رباعی شمارهٔ 376گر دف نبود نیشکر او دف ماست

رباعی شمارهٔ 377گر شرم همی از آن و این باید داشت

رباعی شمارهٔ 378گرمای تموز از دل پردرد شماست

رباعی شمارهٔ 379گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت