غزل شمارهٔ 392
Poet: Sanai
Toggle stanza 1ای پیشهٔ تو جفانمایی
ای پیشهٔ تو جفانمایی
در بند چه چیزی و کجایی
باری یک شب خیال بفرست
گر ز آنکه تو خود همی نیایی
در باختن قمار با دوست
دست اولین مکن دغایی
بیگانگی ای نگار بگذار
چون با تو فتادم آشنایی
دانم که تو نه حریفی و من
آخر نه که از برم جدایی
تاریکی هجر چند بینم
نادیده به وصل روشنایی
ای حسن خوش تو کرده کاسد
بازار روای پارسایی
وی روی کش تو کرده فاسد
اندیشهٔ مردم ریایی
بی جان بادا هرآنکه گوید
دلداری را تو ناسزایی
زین بیش مکن جفا و بیداد
بر عاشق خویشتن: سنایی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
برجه که بهار زد صلایی
در باغ خرام چون صبایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2735
در عشق هر آنک شد فدایی
نبود ز زمین بود سمایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2762
عشق است دلاور و فدایی
تنهارو و فرد و یک قبایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2763
آن شمع چو شد طرب فزایی
پروانه دلان به رقص آیی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2765
ای بیتو محال جان فزایی
وی در دل و جان ما کجایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2766
ساقی انصاف خوش لقایی
از جا رفتم تو از کجایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2768
برخیز و بزن یکی نوایی
بر یاد وصال دلربایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2769
ای قلب و درست را روایی
پیش تو که زفت کیمیایی
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2771
در کوی تو لولیی، گدایی
آمد به امید مرحبایی
IraqiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 292
ای راه تو را دراز نایی
نه راه تو را سری نه پایی
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 841
Sources
Persian text source: Ganjoor