غزل شمارهٔ 1992
Toggle stanza 1خون در دلم ز غیرت آن گوشواره است
11
خون در دلم ز غیرت آن گوشواره است
عالم سیاه در نظرم زان ستاره است
22
چون کودک یتیم درین تیره خاکدان
پهلوی خشک خویش مرا گاهواره است
33
بر من چنین که سخت گرفته است روزگار
آزاده آن شرار که در سنگ خاره است
44
تیغ دو دم ندیده چه بیداد می کند
آن ساده دل که طالب عمر دوباره است
55
صائب کسی که عاقبت اندیش اوفتاد
هر چند در ره است به منزل سواره است
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…