غزل شمارهٔ 1516

Toggle stanza 1
بند و زندان گرامی گهران از جاه است
1

بند و زندان گرامی گهران از جاه است

یوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

2

راستان از سخن خویش نگردند به تیغ

شمع تا کشته شدن با همه کس همراه است

3

هر قدر جامه او بر قد سروست دراز

جامه سرو سهی بر قد او کوتاه است

4

به چه امید کسی از وطن آید بیرون؟

منزل اول یوسف چو درین ره چاه است

5

خال شبرنگ بر آن گوشه ابرو صائب

عارفان را به نظر نقطه بسم الله است

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor