غزل شمارهٔ 4404
Toggle stanza 1جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند
11
جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند
در پرده دل شب همه شب باده گسارند
22
هر چند که در پرده شرمندنکویان
چون باز نظر دوخته در فکر شکارند
33
لاغر کن دلها ز سرینهای گرانسنگ
فربه کن غمها ز میانهای نزارند
44
در ریختن دل همه چون باد خزانند
در پرورش جان همه چون ابر بهارند
55
یارب نرسد گرد غمی بر دل ایشان
هر چند غم صائب بیچاره ندارند
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…