قصیدهٔ شمارهٔ 44 - در مدح شمسالدین حسین علکانی
Poet: Saadi
Toggle stanza 1تمام گشت و مزین شد این خجسته مکان
تمام گشت و مزین شد این خجسته مکان
به فضل و منت پروردگار عالمیان
همیشه صاحب این منزل مبارک را
تن درست و دل شاد باد و بخت جوان
دو چیز حاصل عمرست نام نیک و ثواب
وزین دو درگذری کل من علیها فان
ز خسروان مقدم چنین که میشنوم
وفای عهد نکردست با کس این دوران
سرای آخرت آباد کن به حسن عمل
که اعتماد بقا را نشاید این بنیان
بس اعتماد مکن بر دوام دولت و عمر
که دولتی دگرت در پی است جاویدان
زمین دنیا، بستان زرع آخرتست
چو دست میدهدت تخم دولتی بفشان
بده که با تو بماند جزای کردهٔ نیک
وگر چنین نکنی از تو بازماند هان
بپاش تخم عبادت حبیب من زان پیش
که در زمین وجودت نماند آب روان
حیات زنده غنیمت شمر که باقی عمر
چو برف بر سر کوهست روی در نقصان
ز مال و منصب دنیا جزین نمیماند
میان اهل مروت که «یاد باد فلان»
کلید گنج سعادت، نصیحت سعدیست
اگر قبول کنی گوی بردی از میدان
به نوبتند ملوک اندرین سپنجسرای
خدای عزوجل راست ملک بیپایان
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان
که بحر تلخ بود جای گوهر و مرجان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2072
چهار روز ببودم به پیش تو مهمان
سه روز دیگر خواهم بدن یقین میدان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2078
نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان
مرا به خوان تو باید هزار حلق و دهان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2081
خجسته باد بهاری بهار ارسنجان
بر آن ظریف سخی و جواد و راد و جوان
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 141 - در مدح سرهنگ محمدبن فرج نو آبادی
هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان
که مست بودم از آن می که جام اوست جهان
IraqiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 18 - ایضاله
اگر به مدت جاوید ذرههای جهان
سخنسرای شوندی به صدر هزار زبان
AttarDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 24
به نیکی و بدی آوازه در بسیط جهان
سه کس برند رسول و غریب و بازرگان
SaadiMawaʿizMufradatشمارهٔ 59
شکر به شکر نهم در دهان مژده دهان
اگر تو باز برآری حدیث من به دهان
SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 45 - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان
تو را که گفت که برقع برافکن ای فتان
که ماه روی تو ما را بسوخت چون کتان
SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 46 - مطلع دوم
عاقل چون خلاف اندر میان آمد بجهد و چو صلح بیند لنگر بنهد که آنجا سلامت بر کران است و اینجا حلاوت در میان.
مقامر را سه شش میباید، ولیکن سه یک میآید.
SaadiGolestanباب هشتم در آداب صحبتحکمت شمارهٔ 99
Sources
Persian text source: Ganjoor