غزل شمارهٔ 154

Poet: Saadi

Metre: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

Rhyme: اد

Poems with the same metre and rhyme: 8

Poetic form: Ghazal

جان من! جان من فدای تو باد

هیچت از دوستان نیاید یاد

می‌روی و التفات می‌نکنی

سرو هرگز چنین نرفت آزاد

آفرین خدای بر پدری

که تو پرورد و مادری که تو زاد

بخت نیکت به منتها‌ی امید

برساناد و چشم بد مرساد

تا چه کرد آن که نقش روی تو بست

که در‌ِ فتنه بر جهان بگشاد

من بگیرم عنان شه روزی

گویم از دست خوبرویان داد

تو بدین چشم مست و پیشانی

دل ما بازپس نخواهی داد

عقل با عشق بر نمی‌آید

جور مزدور می‌برد استاد

آن که هرگز بر آستانهٔ عشق

پای ننهاده بود سر بنهاد

1010

روی در خاک رفت و سر نه عجب

که رود هم در این هوس بر باد

1111

مرغ وحشی که می‌رمید از قید

با همه زیرکی به دام افتاد

1212

همه از دست غیر ناله کنند

سعدی از دست خویشتن فریاد

1313

روی گفتم که در جهان بنهم

گردم از قید بندگی آزاد

1414

که نه بیرون پارس منزل هست

شام و روم‌ست و بصره و بغداد

1515

دست از دامنم نمی‌دارد

خاک شیراز و آب رکن آباد

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

تنگی آورده خانهٔ صیاد

یک دو چاک قفس‌کنید زیاد

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 910

جامی آمد درین سرای نبرد

دولت مرد عقل مادرزاد

JamiDivan-e AshʿarQitʿatشمارهٔ 3

شاد زی با سیاه‌چشمان، شاد

که جهان نیست جز فسانه و باد

RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 26

شاهدی بین که در زمانه بزاد

بت و بتخانه را به باد بداد

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 979

بی‌طمع باش اگر همی خواهی

تا نیفتی ز پایهٔ امجاد

SanaiDivan-e AshʿarQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 43

گرچه شمشیر حیدر کرار

کافران کشت و قلعه‌ها بگشاد

SanaiDivan-e AshʿarQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 45

هر که دندان به خویشتن بنهاد

خیر دیگر به کس نخواهد داد

SaadiMawaʿizMufradatشمارهٔ 35

خرقه‌پوشی در کاروان حجاز همراه ما بود. یکی از امرای عرب مر او را صد دینار بخشیده تا قربان کند. دزدان خفاجه ناگاه بر کاروان زدند و پاک ببردند. بازرگانان گریه و زاری کردن گرفتند و فریاد بی‌فایده خواندن.

گر تضرع کنی و گر فریاد

SaadiGolestanباب پنجم در عشق و جوانیحکایت شمارهٔ 18

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor