رباعی شمارهٔ 1054
Poet: Rumi
Toggle stanza 1بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ
بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ
آئیم به باغ با تو ای چشم و چراغ
چون سوسن و گل ز خویش بیرون آئیم
چون آب روان رویم از باغ به باغ
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
از یار وفا مجوی کاندر هر باغ
بی هیچ نصیبه عشق میبازد زاغ
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 234
نیکوتری از آب روان اندر باغ
زیباتری از جوانی و مال و فراغ
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 235
نادیده من از عشق تو یک روز فراغ
بهره نبرد مرا ز وصلت جز داغ
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 236
ای بیماری سرو ترا کرده کناغ
پس دست اجل نهاده بر جان تو داغ
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 237
ای بندهٔ سردی به زمستان چون زاغ
محروم ز بلبل و گلستان ز باغ
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1053
گر با دیگری مجلس میسازم و لاغ
ننهم به خدا ز مهر کس بر دل داغ
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1055
Sources
Persian text source: Ganjoor