رباعی شمارهٔ 235
Poet: Sanai
Toggle stanza 1نیکوتری از آب روان اندر باغ
نیکوتری از آب روان اندر باغ
زیباتری از جوانی و مال و فراغ
لیکن چه کنم که عشقت ای شمع و چراغ
جویان بودست درد ما را از داغ
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای بندهٔ سردی به زمستان چون زاغ
محروم ز بلبل و گلستان ز باغ
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1053
بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ
آئیم به باغ با تو ای چشم و چراغ
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1054
گر با دیگری مجلس میسازم و لاغ
ننهم به خدا ز مهر کس بر دل داغ
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1055
از یار وفا مجوی کاندر هر باغ
بی هیچ نصیبه عشق میبازد زاغ
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 234
نادیده من از عشق تو یک روز فراغ
بهره نبرد مرا ز وصلت جز داغ
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 236
ای بیماری سرو ترا کرده کناغ
پس دست اجل نهاده بر جان تو داغ
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 237
Sources
Persian text source: Ganjoor