رباعی شمارهٔ 604
Poet: Rumi
Toggle stanza 1تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
11
تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند
22
چون پاک آئی ز هر دو عالم به یقین
آنگه بنشان نفرت انگشت نهند
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
عشاق اگر دو کون پیش تو نهند
مفلس مانند و از خجالت نرهند
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 164
قومی که به خاک مرگ سر بازنهند
تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند
AttarMukhtar-namehباب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانستشمارهٔ 15
قومی که بخواب مرگ سرباز نهند
تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند
AttarWaslat-namehبخش 60 - و له ایضاً
Sources
Persian text source: Ganjoor