رباعی شمارهٔ 604

عشاق اگر دو کون پیش تو نهند

مفلس مانند و از خجالت نرهند

قومی که به خاک مرگ سر بازنهند

تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند

قومی که بخواب مرگ سرباز نهند

تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند