شمارهٔ 15

تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد

چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند

عشاق اگر دو کون پیش تو نهند

مفلس مانند و از خجالت نرهند

قومی که بخواب مرگ سرباز نهند

تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند