رباعی شمارهٔ 1616

این بادیهٔ تو را سری پیدا نه

پختن طمعِ وصل تو جز سودا نه

دانی شب چیست بشنو ای فرزانه

خلوت کن عاشقان ز هر بیگانه

گفتم که توی می و منم پیمانه

من مرده‌ام و تو جانی و جانانه

گفتم که ز عشقت شده‌ام دیوانه

زنجیر ترا به خواب بینم یا نه