رباعی شمارهٔ 1850
Poet: Rumi
Toggle stanza 1خوش میسازی مرا و خوش میسوزی
خوش میسازی مرا و خوش میسوزی
خوش پرده همی دری و خوش میدوزی
آموختیم جوانی اندر پیری
از بخت جوان صلای پیرآموزی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
گشتم ز غم فراق دیبا دوزی
چون سوزن و در سینهٔ سوزن سوزی
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 396
از آتش غم چند روانم سوزی؟
وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟
IraqiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 148
هر لحظه ز چهره آتشی افروزی
تا جان من سوختهدل را سوزی
IraqiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 149
از آتشِ عشق چون تو جان افروزی
چون شمع نفس نمیزنم بی سوزی
AttarMukhtar-namehباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 17
پروانه به شمع گفت: چند افروزی
خوش سوزی اگر سوز ز من آموزی
AttarMukhtar-namehباب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانهشمارهٔ 2
ای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزی
دوزخ ز تف آتش قهرت سوزی
AttarMukhtar-namehباب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنهشمارهٔ 42
دل در سر زلف چون توحسن افروزی
چون شمع دمی نمیزید بی سوزی
AttarMukhtar-namehباب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوقشمارهٔ 58
ای هیزم تو خشک نگردد روزی
تا تو فتد ز آتش دلسوزی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1763
دی بود چنان دولت و جان افروزی
و امروز چنین آتش عالم سوزی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1880
Sources
Persian text source: Ganjoor