رباعی شمارهٔ 1732

کردیم بسی جام لبالب خالی

تا بو که نهیم لب بران لب حالی

هر چند که نیست هیچ از حق خالی

سر در کش و دم مزن چرا مینالی

عاینت حمامة تحاکی حالی

تبکی و تصیح فوق غصن عالی

مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالی

تو مرغ کجائی که چنین خوشحالی