ZindeRood

غزل شمارهٔ 1134

Poet: Rumi

Metre: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

Rhyme: ار

Poems with the same metre and rhyme: 25

Poetic form: Qasida

Reciter: عندلیب
Toggle stanza 1
چرا ز قافله یک کس نمی‌شود بیدار
1
چرا ز قافله یک کس نمی‌شود بیدار
که رخت عمر ز کی باز می‌برد طرار
2
چرا ز خواب و ز طرار می‌نیازاری
چرا از او که خبر می‌کند کنی آزار
3
تو را هر آنک بیازرد شیخ و واعظ توست
که نیست مهر جهان را چو نقش آب قرار
4
یکی همیشه همی‌گفت راز با خانه
مشو خراب به ناگه مرا بکن اخبار
5
شبی به ناگه خانه بر او فرود آمد
چه گفت گفت کجا شد وصیت بسیار
6
نگفتمت خبرم کن تو پیش از افتادن
که چاره سازم من با عیال خود به فرار
7
خبر نکردی ای خانه کو حق صحبت
فروفتادی و کشتی مرا به زاری زار
8
جواب گفت مر او را فصیح آن خانه
که چند چند خبر کردمت به لیل و نهار
9
بدان طرف که دهان را گشادمی بشکاف
که قوتم برسیدست وقت شد هش دار
10
همی‌زدی به دهانم ز حرص مشتی گل
شکاف‌ها همه بستی سراسر دیوار
11
ز هر کجا که گشادم دهان فروبستی
نهشتیم که بگویم چه گویم ای معمار
12
بدان که خانه تن توست و رنج‌ها چو شکاف
شکاف رنج به دارو گرفتی ای بیمار
13
مثال کاه و گلست آن مزوره و معجون
هلا تو کاه گل اندر شکاف می‌افشار
14
دهان گشاید تن تا بگویدت رفتم
طبیب آید و بندد بر او ره گفتار
15
خمار درد سرت از شراب مرگ شناس
مده شراب بنفشه بهل شراب انار
16
وگر دهی تو به عادت دهش که روپوشست
چه روی پوشی زان کوست عالم الاسرار
17
بخور شراب انابت بساز قرص ورع
ز توبه ساز تو معجون غذا ز استغفار
18
بگیر نبض دل و دین خود ببین چونی
نگاه کن تو به قاروره عمل یک بار
19
به حق گریز که آب حیات او دارد
تو زینهار از او خواه هر نفس زنهار
20
اگر کسیت بگوید که خواست فایده نیست
بگو که خواست از او خاست چون بود بی‌کار
21
مرید چیست به تازی مرید خواهنده
مرید از آن مرادست و صید از آن شکار
22
اگر نخواست مرا پس چرام خواهان کرد
که زرد کرد رخم را فراق آن رخسار
23
وگر نه غمزه او زد به تیغ عشق مرا
چراست این دل من خون و چشم من خونبار
24
خزان مرید بهارست زرد و آه کنان
نه عاقبت به سر او رسید شیخ بهار
25
چو زنده گشت مرید بهار و مرده نماند
مرید حق ز چه ماند میان ره مردار
26
به سوی باغ بیا و جزای فعل ببین
شکوفه لایق هر تخم پاک در اظهار
27
چو واعظان خضرکسوه بهار ای جان
زبان حال گشا و خموش باش ای یار

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

سپیده دم که گهربار بر در گلزار

شود به جلوه گل اندر نگار خانه یار

Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1112

اگر گل آرد بار آن رخان او، نه شگفت

هر آینه چو همه مِیْ خورَد گل آرد بار

RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 57

تو آن نه‌ای که به جور از تو روی برپیچند

گناه تست و من استاده‌ام به استغفار

SaadiDivan-e AshʿarQitʿatقطعه شمارهٔ 10

نهاد بد نپسندد خدای نیکوکار

امیر خفته و مردم ز ظلم او بیدار

SaadiMawaʿizMufradatشمارهٔ 39

برای ختم سخن دست بر دعا داریم

امیدوار قبول از مهیمن غفار

SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 129

به قفل و پرهٔ زرین همی توان بستن

زبان خلق و به افسون دهان شیدا مار

SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 130

چو رنج بَرنَتَوانی گرفتن از رنجور

قدم زِ رفتن و پرسیدنش دریغ مَدار

SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 133

نگین ختم رسالت پیمبر عربی

شفیع روز قیامت محمد مختار

SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 137

به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار

که برّ و بحر فراخست و آدمی بسیار

SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 26 - در ستایش شمس‌الدین محمد جوینی صاحب دیوان

کجا همی روَد این شاهد شکر گفتار؟

چرا همی نکند بر دو چشم من رفتار؟

SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 27 - مطلع دوم

Explore more

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor