غزل شمارهٔ 398

Poet: Naziri Nishapuri

Metre: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

Rhyme: ل

Poems with the same metre and rhyme: 6

Poetic form: Ghazal

Toggle stanza 1
تا عشق چه ها کند به بلبل
1

تا عشق چه ها کند به بلبل

بسیار دریده پرده گل

2

شمشیر مقربان دریده

دیوانه عشق بی تأمل

3

برتر بود آستانه عشق

از هرچه خرد کند تعقل

4

جانان خواهی گذر ز کونین

دنیا سیل است و آخرت پل

5

بر آتش قهرت ار نشانند

دل خسته مدار در توکل

6

تا چون رخ دلبران برآری

از خرمن شعله شاخ سنبل

7

بر مور نهاده اند باری

کافلاک نمی کند تحمل

8

رحمی که ز دست می رود کار

به غرقه جفا بود تغافل

9

دوری چو تو یوسفی برآید

از جنس توالد و تناسل

10

در عشق گریز تا بیابی

ملکی که نکرده کس تخیل

11

بزم تو و آنگهی «نظیری »

از چرخ نمی کند تنزل

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

در مدینه عالمی بود عامل و در جمیعِ علومِ دینی کامل، روزی گذرش بر دارِ نَخّاسین افتاد کنیزکی دید مُغَنّیه که به حسنِ صوت غیرتِ ناهید بود و به جمالِ صورت حیرتِ خورشید، شیفتهٔ جمال و فریفتهٔ زلف و خال او شد.

از سماعِ غنایش رَخت هستی به صحرای نیستی بُرْد و به استماعِ نوایش از مضیقِ بخردی راهِ فسحت‌سرایِ بیخودی سِپُرد.

JamiBaharistanروضهٔ چهارم (در ذکر بخشندگان)بخش 7

هر که در حبّ و بُغض و منع و عطا

نبودش دل به غیر حق مایل

JamiRisaleh-ye Arbaʿin(2) مَنْ أَعْطٰى لِلهِ، وَمَنَعَ لِلهِ، وَأَحَبَّ لِلهِ، وَأَبْغَضَ لِلهِ، فَقَدْ اسْتَکْمَلَ إِیمَانَهُ. (سنن ابی داود)

آدمی را ز پیری افزاید

هر زمان در بنای عمر خَلَل

JamiRisaleh-ye Arbaʿin(5) یَشِیْبُ ابْنُ آدَمَ وَیَشبُّ فِیْهِ خَصْلَتَانِ: ألْحِرْصُ وَطُوْلُ الْأمَلِ. (صحیح البخاری)

شکر و فضل خدای عزوجل

که امیر بزرگوار اجل

SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 33 - در مدح امیر سیف‌الدین (محمد)

ای ملامت کنان بی‌حاصل

سعی کمتر کنید در باطل

IraqiʿUshshaq-namehفصل دومبخش 2 - غزل

ای ز روی تو آفتاب خجل

وز لبت آب زندگی حاصل

IraqiʿUshshaq-namehفصل دومبخش 4 - غزل

Sources

Persian text source: Ganjoor