غزل شمارهٔ 163
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1بیا ساقی که ایام بهار است
بیا ساقی که ایام بهار است
سمن مست است و نرگس در خمار است
مرو مرطوب که ایام نشاط است
بده ساقی تو جامی کش بهار است
سواد بوستان از خط سبزه
چو روی نو خطان گلعذار است
بساط سبزه زان می گسترد باد
که شاه شاخ را هنگام بار است
به پای سرو بین کز لاله و گل
چو دست خوبرویان پر نگار است
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
مرا کار از غم عشق تو زار است
دلم رفته ست و جان نزدیک کار است
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 130
ره عشاق راهی بیکنار است
ازین ره دور اگر جانت به کار است
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 56
فساد عصر حاضر آشکار است
سپهر از زشتی او شرمسار است
Allama IqbalArmaghan-e Hijazحضور عالم انسانیبخش 7 - ابلیس خاکی و ابلیس ناری
مگو کار جهان نااستوار است
هر آن ما ابد را پرده دار است
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 148
نه هر کس از محبت مایه دار است
نه با هر کس محبت سازگار است
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 6
مرا روزی گل افسرده ئی گفت
نمود ما چو پرواز شرار است
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 67
دماغم کافر زنار دار است
بتان را بنده و پروردگار است
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 73
چه گویم نکتهٔ زشت و نکو چیست
زبان لرزد که معنی پیچدار است
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 86
Sources
Persian text source: Ganjoor