Ghazal No. 41
غزل شمارهٔ 41
Poet: Allama Iqbal
Metre: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
Toggle stanza 1نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی
نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی
نرسی جز به تقاضای کلیم اللهی
Your seeing is all error, your wisdom all defect. You never will get anywhere except through revelation.
راه کور است بخود غوطه زن ای سالک راه
جاده را گم نکند در ته دریا ماهی
The path is blind. Dive into yourself, traveler. Fish never lose their way deep in the sea.
حاجتی پیش سلاطین نبرد مرد غیور
چه توان کرد که از کوه نیاید کاهی
A self-respecting man does not go with his needs to kings. A mountain cannot stoop to be a leaf of grass.
مگذر از نغمهٔ شوقم که بیابی در وی
رمز درویشی و سرمایهٔ شاهنشاهی
Do not pass by my song, for in it you will find the secret of ascetic living and the treasured wealth of royalty.
نفسم با تو کند آنچه به گل کرد نسیم
اگر از لذت آه سحری آگاهی
My breath will do to you what morning breezes do to buds, if you know how delectable are morning sighs.
ای فلک چشم تو بیباک و بلا جوست هنوز
می شناسم که تماشای دگر میخواهی
O heavens, your eyes have still a pitiless, foreboding look. I fear that you intend to stage one more grim show.
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor