I am unfamiliar with the birds of the garden

چو آب آهسته زیر که درآیم

به ناگه خرمن که درربایم

ز قند یار تا شاخی نخایم

نماز شام روزه کی گشایم

از آن باده ندانم، چون فنایم

از آن بی‌جا نمی‌دانم کجایم

من آن قلاش و رند بی‌نوایم

که در رندی مغان را پیشوایم

ز پیوند تن و جانم چه پرسی

به دام چند و چون در می نیایم