رباعی شمارهٔ 31
میں باغ کے پرندوں سے نا واقف ہوں
I am unfamiliar with the birds of the garden
Toggle stanza 1ز مرغان چمن نا آشنایم
میں باغ کے پرندوں سے نا واقف ہوں —
آشیاں کی شاخ پر بیٹھا تنہا راگ آلاپ رہا ہوں۔
I am unfamiliar with the birds of the garden —
Sitting alone on a branch of the nest, singing my song.
اگر تو نازک دل ہے تو مجھ سے پرے رہ —
کیونکہ میری نوا سے میرا خون ٹپک رہا ہے۔
If you have a weak heart, stay away from me —
For my melody drips with my blood.
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
چو آب آهسته زیر که درآیم
به ناگه خرمن که درربایم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1524
ز قند یار تا شاخی نخایم
نماز شام روزه کی گشایم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1525
از آن باده ندانم، چون فنایم
از آن بیجا نمیدانم کجایم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1526
من آن قلاش و رند بینوایم
که در رندی مغان را پیشوایم
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 187
ز پیوند تن و جانم چه پرسی
به دام چند و چون در می نیایم
علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 51
آڈیو
صداکار منتخب کریں