Divan-e Ashʿar by Ghalib Dehlavi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

غزل شمارهٔ 3ای گل از نقش کف پای تو دامان ترا

12 couplets

غزل شمارهٔ 13بر نمی آید ز چشم از جوش حیرانی مرا

10 couplets

غزل شمارهٔ 27گر بیایی مست ناگاه از در گلزار ما

12 couplets

غزل شمارهٔ 30چون عذار خویش دارد نامه اعمال ما

11 couplets

غزل شمارهٔ 35راز خویت از بدآموز تو می‌جوییم ما

7 couplets

غزل شمارهٔ 70سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش است

11 couplets

غزل شمارهٔ 73لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست

10 couplets

غزل شمارهٔ 77ای که گفتی غم درون سینه جانفرساست، هست

11 couplets

غزل شمارهٔ 80ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست

12 couplets

غزل شمارهٔ 96منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست

10 couplets

غزل شمارهٔ 100خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت

10 couplets

غزل شمارهٔ 108جلوه می خواهیم آتش شو هوای ما مسنج

10 couplets

غزل شمارهٔ 109ای که نبوی هر چه نبود در تماشایش مپیچ

10 couplets

غزل شمارهٔ 135هم «انا الله » خوان درختی را به گفتار آورد

9 couplets

غزل شمارهٔ 163بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده‌اند

9 couplets

غزل شمارهٔ 168ننگ فرهادم به فرسنگ از وفا دور افگند

10 couplets

غزل شمارهٔ 175قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟

10 couplets

غزل شمارهٔ 202با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز

10 couplets

غزل شمارهٔ 209هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

10 couplets

غزل شمارهٔ 215دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

15 couplets

غزل شمارهٔ 217نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنش

10 couplets

غزل شمارهٔ 242هم به عالم ز اهل عالم بر کنار افتاده‌ام

15 couplets

غزل شمارهٔ 243بود بدگو ساده با خود هم‌زبانش کرده‌ام

12 couplets

غزل شمارهٔ 244دیدم آن هنگامه، بیجا خوف محشر داشتم

11 couplets

غزل شمارهٔ 245یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم

9 couplets

غزل شمارهٔ 246نوگرفتار تو و دیرینه آزاد خودم

10 couplets

غزل شمارهٔ 255بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم

10 couplets

غزل شمارهٔ 257می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنم

11 couplets

غزل شمارهٔ 259در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم

15 couplets

غزل شمارهٔ 270جلوه معنی به جیب وهم پنهان کرده‌ایم

12 couplets

غزل شمارهٔ 282خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن

11 couplets

غزل شمارهٔ 287تا ز دیوانم که سرمست سخن خواهد شدن؟

20 couplets

غزل شمارهٔ 288طاق شد طاقت ز عشقت بر کران خواهم شدن

10 couplets

غزل شمارهٔ 291بس که لبریزست ز اندوه تو سر تا پای من

11 couplets

غزل شمارهٔ 306چون زبان‌ها لال و جان‌ها پر ز غوغا کرده‌ای

12 couplets

غزل شمارهٔ 326دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همی

10 couplets

غزل شمارهٔ 331همنشین جان من و جان تو این انگیز هی

10 couplets

غزل شمارهٔ 334کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی

10 couplets

Divan-e Ashʿar by Ghalib Dehlavi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

Poems

غزل شمارهٔ 3–ای گل از نقش کف پای تو دامان ترا

غزل شمارهٔ 13–بر نمی آید ز چشم از جوش حیرانی مرا

غزل شمارهٔ 27–گر بیایی مست ناگاه از در گلزار ما

غزل شمارهٔ 30–چون عذار خویش دارد نامه اعمال ما

غزل شمارهٔ 35–راز خویت از بدآموز تو می‌جوییم ما

غزل شمارهٔ 70–سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش است

غزل شمارهٔ 73–لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست

غزل شمارهٔ 77–ای که گفتی غم درون سینه جانفرساست، هست

غزل شمارهٔ 80–ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست

غزل شمارهٔ 96–منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست

غزل شمارهٔ 100–خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت

غزل شمارهٔ 108–جلوه می خواهیم آتش شو هوای ما مسنج

غزل شمارهٔ 109–ای که نبوی هر چه نبود در تماشایش مپیچ

غزل شمارهٔ 135–هم «انا الله » خوان درختی را به گفتار آورد

غزل شمارهٔ 163–بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده‌اند

غزل شمارهٔ 168–ننگ فرهادم به فرسنگ از وفا دور افگند

غزل شمارهٔ 175–قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟

غزل شمارهٔ 202–با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز

غزل شمارهٔ 209–هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

غزل شمارهٔ 215–دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

غزل شمارهٔ 217–نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنش

غزل شمارهٔ 242–هم به عالم ز اهل عالم بر کنار افتاده‌ام

غزل شمارهٔ 243–بود بدگو ساده با خود هم‌زبانش کرده‌ام

غزل شمارهٔ 244–دیدم آن هنگامه، بیجا خوف محشر داشتم

غزل شمارهٔ 245–یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم

غزل شمارهٔ 246–نوگرفتار تو و دیرینه آزاد خودم

غزل شمارهٔ 255–بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم

غزل شمارهٔ 257–می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنم

غزل شمارهٔ 259–در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم

غزل شمارهٔ 270–جلوه معنی به جیب وهم پنهان کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 282–خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن

غزل شمارهٔ 287–تا ز دیوانم که سرمست سخن خواهد شدن؟

غزل شمارهٔ 288–طاق شد طاقت ز عشقت بر کران خواهم شدن

غزل شمارهٔ 291–بس که لبریزست ز اندوه تو سر تا پای من

غزل شمارهٔ 306–چون زبان‌ها لال و جان‌ها پر ز غوغا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 326–دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همی

غزل شمارهٔ 331–همنشین جان من و جان تو این انگیز هی

غزل شمارهٔ 334–کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی

غزل شمارهٔ 3ای گل از نقش کف پای تو دامان ترا

غزل شمارهٔ 13بر نمی آید ز چشم از جوش حیرانی مرا

غزل شمارهٔ 27گر بیایی مست ناگاه از در گلزار ما

غزل شمارهٔ 30چون عذار خویش دارد نامه اعمال ما

غزل شمارهٔ 35راز خویت از بدآموز تو می‌جوییم ما

غزل شمارهٔ 70سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش است

غزل شمارهٔ 73لذت عشقم ز فیض بینوایی حاصلست

غزل شمارهٔ 77ای که گفتی غم درون سینه جانفرساست، هست

غزل شمارهٔ 80ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست

غزل شمارهٔ 96منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست

غزل شمارهٔ 100خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت

غزل شمارهٔ 108جلوه می خواهیم آتش شو هوای ما مسنج

غزل شمارهٔ 109ای که نبوی هر چه نبود در تماشایش مپیچ

غزل شمارهٔ 135هم «انا الله » خوان درختی را به گفتار آورد

غزل شمارهٔ 163بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده‌اند

غزل شمارهٔ 168ننگ فرهادم به فرسنگ از وفا دور افگند

غزل شمارهٔ 175قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟

غزل شمارهٔ 202با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز

غزل شمارهٔ 209هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

غزل شمارهٔ 215دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

غزل شمارهٔ 217نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنش

غزل شمارهٔ 242هم به عالم ز اهل عالم بر کنار افتاده‌ام

غزل شمارهٔ 243بود بدگو ساده با خود هم‌زبانش کرده‌ام

غزل شمارهٔ 244دیدم آن هنگامه، بیجا خوف محشر داشتم

غزل شمارهٔ 245یاد باد آن روزگاران کاعتباری داشتم

غزل شمارهٔ 246نوگرفتار تو و دیرینه آزاد خودم

غزل شمارهٔ 255بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم

غزل شمارهٔ 257می‌ربایم بوسه و عرض ندامت می‌کنم

غزل شمارهٔ 259در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم

غزل شمارهٔ 270جلوه معنی به جیب وهم پنهان کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 282خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن

غزل شمارهٔ 287تا ز دیوانم که سرمست سخن خواهد شدن؟

غزل شمارهٔ 288طاق شد طاقت ز عشقت بر کران خواهم شدن

غزل شمارهٔ 291بس که لبریزست ز اندوه تو سر تا پای من

غزل شمارهٔ 306چون زبان‌ها لال و جان‌ها پر ز غوغا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 326دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همی

غزل شمارهٔ 331همنشین جان من و جان تو این انگیز هی

غزل شمارهٔ 334کافرم گر از تو باور باشدم غمخواریی