صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 226–برفت یار من و یادگار ماند مرا

غزل شمارهٔ 227–به جان پاک تو ای معدن سخا و وفا

غزل شمارهٔ 228–بیار آن که قرین را سوی قرین کشدا

غزل شمارهٔ 229–شراب داد خدا مر مرا تو را سرکا

غزل شمارهٔ 230–ز سوز شوق دل من همی‌زند عللا

غزل شمارهٔ 231–سبکتری تو از آن دم که می‌رسد ز صبا

غزل شمارهٔ 232–چو عشق را تو ندانی بپرس از شب‌ها

If you do not know Love, question the nights, ask of the pale cheek and the dryness of the lips.

غزل شمارهٔ 233–کجاست ساقی جان تا به هم زند ما را

غزل شمارهٔ 234–ز جام ساقی باقی چو خورده‌ای تو دلا

غزل شمارهٔ 235–مرا بدید و نپرسید آن نگار چرا

غزل شمارهٔ 236–مبارکی که بود در همه عروسی‌ها

غزل شمارهٔ 237–یار ما دلدار ما، عالم اسرار ما

غزل شمارهٔ 238–هله ای کیا نفسی بیا

غزل شمارهٔ 239–کرانی ندارد بیابان ما

Our desert has no bounds, our hearts and souls know no rest.

غزل شمارهٔ 240–تو جان و جهانی کریما مرا

غزل شمارهٔ 241–نرد کف تو بردست مرا

غزل شمارهٔ 242–خیک دل ما مشک تن ما

غزل شمارهٔ 243–بگشا در بیا درآ که مبا عیش بی‌شما

غزل شمارهٔ 244–چه شدی گر تو همچو من شدییی عاشق ای فتا

غزل شمارهٔ 245–از برای صلاح مجنون را

غزل شمارهٔ 246–صد دهل می‌زنند در دل ما

A hundred drums are being beaten within our hearts, the roar of which we shall hear tomorrow.

غزل شمارهٔ 247–بانگ تسبیح بشنو از بالا

غزل شمارهٔ 248–گوش من منتظر پیام تو را

غزل شمارهٔ 249–دل بر ما شده‌ست دلبر ما

غزل شمارهٔ 250–هین که منم بر در در برگشا

Hark, for I am at the door! Open the door; to bar the door is not the sign of good pleasure.

غزل شمارهٔ 251–پیشتر آ پیشتر ای بوالوفا

غزل شمارهٔ 252–نذر کند یار که امشب تو را

غزل شمارهٔ 253–چند نهان داری آن خنده را؟

غزل شمارهٔ 254–باده ده آن یارِ قدح‌باره را

غزل شمارهٔ 255–خیز صبوحی کن و درده صلا

غزل شمارهٔ 256–داد دهی ساغر و پیمانه را

غزل شمارهٔ 257–لعل لبش داد کنون مر مرا

غزل شمارهٔ 272–حداء الحادی صباحا بهواکم فاتینا

غزل شمارهٔ 279–مولانا مولانا اغنانا اغنانا

غزل شمارهٔ 288–یا کالمینا یا حاکمینا

غزل شمارهٔ 289–یا مخجل البدر اشرقنا بلالا

غزل شمارهٔ 290–بی یار مهل ما را بی‌یار مخسب امشب

غزل شمارهٔ 291–ای خواب! به جان تو! زحمت بِبَری امشب

غزل شمارهٔ 292–زان شاهد شکرلب زان ساقی خوش‌مذهب

غزل شمارهٔ 293–مهمان توام ای جان زنهار مخسب امشب

غزل شمارهٔ 294–بریده شد از این جوی جهان آب

The water has been cut off from this world’s river; O springtide, return and bring back the water!—

غزل شمارهٔ 295–الا ای روی تو صد ماه و مهتاب

غزل شمارهٔ 296–مخسب ای یار مهمان دار امشب

غزل شمارهٔ 297–ای در غم تو به سوز و یارب

غزل شمارهٔ 298–آه از این زشتان که مه‌رو می‌نمایند از نقاب

غزل شمارهٔ 299–یا وصال یار باید یا حریفان را شراب

غزل شمارهٔ 300–کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب

غزل شمارهٔ 301–هله صدر و بدر عالم منشین مخسب امشب

غزل شمارهٔ 302–در هوایت بی‌قرارم روز و شب

غزل شمارهٔ 303–مجلسی خوش کن از آن دو پاره چوب