صداکار فاطمه زندی کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 2739–ای یار یگانه چند خسبی

غزل شمارهٔ 2740–بازم صنما چه می‌فریبی

غزل شمارهٔ 2741–ای آنک تو خواب ما ببستی

غزل شمارهٔ 2742–ای آنک تو خواب ما ببستی

غزل شمارهٔ 2743–رو رو که از این جهان گذشتی

غزل شمارهٔ 2753–ای آنک تو شاه مطربانی

غزل شمارهٔ 2754–روزی که مرا ز من ستانی

غزل شمارهٔ 2755–چون عشق کند شکرفشانی

غزل شمارهٔ 2756–ای وصل تو اصل شادمانی

Union with you is the source of happiness, for those are but forms and this is reality.

غزل شمارهٔ 2757–کژزخمه مباش تا توانی

غزل شمارهٔ 2775–مرغ دل پران مبا جز در هوای بیخودی

Bird of heart, fly not save in the air of selflessness; candle of soul, shine not save in the palace of selflessness.

غزل شمارهٔ 2778–ای خدایی که مفرح بخش رنجوران توی

غزل شمارهٔ 2798–در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تری

غزل شمارهٔ 2814–خنک آن دم که به رحمت سر عشاق بخاری

Happy the moment when with compassion you scratch the head of lovers, happy the moment when from autumn arises the wind of spring.

غزل شمارهٔ 2817–مکن ای دوست نشاید که بخوانند و نیایی

غزل شمارهٔ 2818–صنما چونک فریبی همه عیار فریبی

غزل شمارهٔ 2820–چو به شهر تو رسیدم تو ز من گوشه گزیدی

When I reached your city you withdrew into a corner from me; when I left your city you did not give me a good-bye glance.

غزل شمارهٔ 2821–تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری

غزل شمارهٔ 2827–بده ای دوست شرابی که خدایی است خدایی

غزل شمارهٔ 2828–خبری است نورسیده تو مگر خبر نداری

Tidings are newly arrived—do you perhaps have no news of it? The envious heart has turned to blood; perhaps you have no heart.

غزل شمارهٔ 2829–تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماری

غزل شمارهٔ 2830–هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانی

Ho, watchman of the dwelling, what sort of watchman are you? For the night-thief secretly carries off all our baggage.

غزل شمارهٔ 2831–چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانی

غزل شمارهٔ 2832–صنما چنان لطیفی که به جان ما درآیی

O idol, you are so subtle that you enter into our soul; O idol, by the right of your grace, pray enter amongst us.

غزل شمارهٔ 2833–سوی باغ ما سفر کن بنگر بهار باری

غزل شمارهٔ 2834–به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی

غزل شمارهٔ 2837–هله عاشقان بشارت که نماند این جدایی

غزل شمارهٔ 2838–صفت خدای داری چو به سینه‌ای درآیی

You have the attribute of God; when you enter any breast, you display from that breast the glow of Mount Sinai.

غزل شمارهٔ 2839–بکشید یار گوشم که تو امشب آن مایی

غزل شمارهٔ 2840–منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی

غزل شمارهٔ 2841–به خدا کسی نجنبد چو تو تن زنی نجنبی

غزل شمارهٔ 2842–بت من ز در درآمد به مبارکی و شادی

غزل شمارهٔ 2843–هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدی

غزل شمارهٔ 2845–بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی

My idol scolds, saying, “Why have you fallen in the middle of the road?” Idol, why should I not fall from such a wine as you have given me?

غزل شمارهٔ 2848–سحر است خیز ساقی بکن آنچ خوی داری

غزل شمارهٔ 2849–ز بهار جان خبر ده هله ای دم بهاری

غزل شمارهٔ 2853–تو ز عشق خود نپرسی که چه خوب و دلربایی

غزل شمارهٔ 2856–صنما چگونه گویم که تو نور جان مایی

غزل شمارهٔ 2859–برو ای عشق که تا شحنه خوبان شده‌ای

Go, love, for you have become the most perfect of the lovely ones; you have smitten the necks of penitence and the penitent.

غزل شمارهٔ 2863–وقت آن شد که بدان روح فزا آمیزی

غزل شمارهٔ 2880–به حق و حرمت آنکه همگان را جانی

By the right and sanctity of that, that you are the soul of all men, fill a cup with that whose description you know well.

غزل شمارهٔ 2881–گر تو ما را به جفای صنمان ترسانی

غزل شمارهٔ 2885–هله آن به که خوری این می و از دست روی

غزل شمارهٔ 2910–باز گردد عاقبت این در؟ بلی

غزل شمارهٔ 2918–می‌زنم حلقهٔ درِ هر خانه‌ای

غزل شمارهٔ 2920–ای بهار سبز و تر شاد آمدی

غزل شمارهٔ 2921–ساقی این جا هست ای مولا؟ بلی

غزل شمارهٔ 2942–اندر مصاف ما را در پیش رو سپر نی

In the battle ranks we have no shield before our face; in the concert we are unaware of reed pipe and tambourine.

غزل شمارهٔ 2950–ای آنک جان ما را در گلشکر کشیدی

غزل شمارهٔ 2959–ای آنک جمله عالم از توست یک نشانی