زندہ رود

غزل شمارهٔ 2832

شاعر: رومی

وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)

قافیہ: ان ما درایی

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکاران: فاطمه زندی، عندلیب
Toggle stanza 1
صنما چنان لطیفی که به جان ما درآیی
1
صنما چنان لطیفی که به جان ما درآیی
صنما به حق لطفت که میان ما درآیی

O idol, you are so subtle that you enter into our soul; O idol, by the right of your grace, pray enter amongst us.

2
تو جهان پاک داری نه وطن به خاک داری
چه شود اگر زمانی به جهان ما درآیی

You possess the true world, you have not your home on earth; what would it be if for a time you entered our world?

3
تو لطیف و بی‌نشانی ز نهان‌ها نهانی
بفروزد این نهانم چو نهان ما درآیی

You are subtle and without mark, you are hidden even from the hidden; this hiddenness of mine shines forth when you enter our hidden part.

4
چو تو راست ای سلیمان همگی زبان مرغان
تو به لب چه شهد بخشی چو زبان ما درآیی

Since you possess the speech of all birds, Solomon, what honey you impart to the lip when you enter our tongue!

5
به جهان ملک توی بس نکشد کمان تو کس
بپرم چو تیر اگر تو به کمان ما درآیی

In the world you alone are king, no one draws your bow; I will fly like an arrow if you enter our bow.

6
بخرام شمس تبریز که تو کیمیای حقی
همه مس ما شود زر چو به کان ما درآیی

Parade forth, Shams-i Tabr¯ız, for you are the touchstone of God; all our copper turns to gold when you enter our mine.

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور