غزل شمارهٔ 2740
Toggle stanza 1بازم صنما چه میفریبی
11
بازم صنما چه میفریبی
بازم به دغا چه میفریبی
22
هر لحظه بخوانیم که ای دوست
ای دوست مرا چه میفریبی
33
عمری تو و عمر را وفا نیست
بازم به وفا چه میفریبی
44
دل سیر نمیشود به جیحون
او را به سقا چه میفریبی
55
تاریک شدهست چشم بیتو
ما را به عصا چه میفریبی
66
ای دوست دعا وظیفه ماست
ما را به دعا چه میفریبی
77
آن را که مثال امن دادی
با خوف و رجا چه میفریبی
88
گفتی به قضای حق رضا ده
ما را به قضا چه میفریبی
99
چون نیست دواپذیر این درد
ما را به دوا چه میفریبی
1010
تنها خوردن چو پیشه کردی
ما را به صلا چه میفریبی
1111
چون چنگ نشاط ما شکستی
ما را به سه تا چه میفریبی
1212
ما را بیما چو مینوازی
ما را با ما چه میفریبی
1313
ای بسته کمر به پیش تو جان
ما را به قبا چه میفریبی
1414
خاموش که غیر تو نخواهیم
ما را به عطا چه میفریبی