غزل شمارهٔ 1682

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: رست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرست
1

مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرست

که تخم دوزخ عالم گداز یک شررست

2

میان خرمن گل غوطه چون تواند زد؟

هنوز بلبل ما در حجاب بال و پرست

3

به قرب ظاهری از وصل فیض نتوان برد

بیاض چشم صدف از ندیدن گهرست

4

شکفته باش که در حلقه رضاکیشان

جبین گشاده چو افتاد از بلا سپرست

5

نفس درازی بلبل دلیل بیدردی است

که در جگر شکند ناله ای که با اثرست

6

ز حرف سخت ندارند باک بی ثمران

که سنگ را سر پیوند نخل بارورست

7

مریز خار به راه من ای سیاه درون

که خون در آبله اهل درد نیشترست

8

فغان که رشته بی پا و سر نمی داند

که آب و رنگ و جودش ز پرتو گهرست

9

اگر چه عشق فتاده است لامکان پرواز

خیال صائب ما را بلندی دگرست

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…