غزل شمارهٔ 1678

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: رست

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
دل شکسته به قرب خدای راهبرست
1

دل شکسته به قرب خدای راهبرست

که شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست

2

صفای آب روان بیشتر ز استاده است

چه نعمتی است که عمر عزیز در گذرست

3

ز دست کوته خود ناامید چون باشم؟

که جای بهله کوتاه دست بر کمرست

4

شبی است همچو شب زلف او دراز مرا

که آفتاب قیامت ستاره سحرست

5

زنان سوخته رزقش همیشه آماده است

چو لاله هر که درین باغ آتشین جگرست

6

تو آن نه ای که به دوری ز دیده دور شوی

که روزگار جوانی همیشه در نظرست

7

شعور، آینه دار هزار تفرقه است

خوشا کسی که ز وضع زمانه بیخبرست

8

شراب لعل به اندازه صرف کن زنهار

که خون زیاده چو گردید رزق نیشترست

9

ز حسن بیش بود بهره دوربینان را

گل نچیده دوامش ز چیده بیشترست

10

ز خار تشنه جگر نگذرند صائب خشک

که پای آبله پایان عشق دیده ورست

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…