غزل شمارهٔ 2142

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
لعل تو ز روشن گهری جان جهان است
1

لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

تبخال بر آن لعل، سراپرده جان است

2

برق رخ گلگون ترا دل خس و خارست

مهتاب بناگوش ترا صبر کتان است

3

بر صفحه رخسار تو آن خال معنبر

موری است که دردست سلیمان زمان است

4

در چشم تر من ز خیال خط سبزت

هر گوشه پریزاد دگر بال فشان است

5

افلاک ز نقش قدم اوست نگارین

آن سرو که در مجلس ما دست فشان است

6

ابری است که در باغ بهشت است خرامان

چشمی که به رخسار نکویان نگران است

7

از باده کهنه است نشاط و طرب من

این پیر کهنسال، مرا بخت جوان است

8

گردون که ز انجم همه تن دیده بیناست

حیرت زده جلوه آن سرو روان است

9

صائب دلش از صحبت گلشن نخورد آب

شبنم که به خورشید درخشان نگران است

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…