غزل شمارهٔ 2140

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است
1

در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

آوارگی تیر در آغوش کمان است

2

بیهوده پس سبحه و زنار دویدیم

شیرازه اوراق دل آن موی میان است

3

این با که توان گفت، که با آن همه نعمت

دل خوردن ما بر فلک سفله گران است

4

گر باد به فرمان سلیمان زمان بود

مجنون ترا ریگ روان تخت روان است

5

روشن گهران از هنر خویش نگویند

اینجاست که جوهر علف تیغ زبان است

6

مردان حق از دایره چرخ برونند

از چرخ شکایت روش پیرزنان است

7

بیرون شد ازین دایره بی زخم محال است

ما سست عنانیم و قضا سخت کمان است

8

ذرات جهان ریزه خور خوان سپهرند

هر چند که بر سفره او یک ته نان است

9

صائب دم گرمی که برآرد ز جهان دود

در حلقه ما سوختگان باد خزان است

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…