شمارهٔ 5
شاعر: سعدی
Toggle stanza 1زر به اَمرَد کسی دهد بهگزاف
11
زر به اَمرَد کسی دهد بهگزاف
که نداند طریقتِ زردشت
22
هر کجا سروقامتی بینی
چشم در روی کن، خَیو در مشت
33
چون نه کونش دری ّ و نه شلوار
بیگناهت کسی نخواهد کشت
44
ور جماع آرزوت میباشد
تا به خاتم فروکنی انگشت
55
حاصل آن بیش نیست آخر کار
که شود با تو نرم کنگ و درشت
66
گر تأمل کنی، بدان مانَد
که خری را خری رَوَد در پشت
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
خواجه آورد بهر سفره ما
پشت آن یک دو گوسفند که کشت
جامیدیوان اشعارقطعاتشمارهٔ 45
تا سمو سر برآورید از دشت
گشت زنگار گون همه لب کشت
رودکیمثنویهاابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیفپاره 1
زرع و ذرع از بهار شد چو بهشت
زرع کشتست و ذرع گوشهٔ کشت
رودکیمثنویهاابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیفپاره 3
تَتَری گر کُشد مُخَنَّث را
تَتَری را دگر نباید کُشت
سعدیخبیثات و مجالس الهزلخبیثاتشمارهٔ 7
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور