شمارهٔ 7
شاعر: سعدی
Toggle stanza 1تَتَری گر کُشد مُخَنَّث را
11
تَتَری گر کُشد مُخَنَّث را
تَتَری را دگر نباید کُشت
22
چند باشد چو جِسرِ بغدادش
آب در زیر و آدمی در پشت؟
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
خواجه آورد بهر سفره ما
پشت آن یک دو گوسفند که کشت
جامیدیوان اشعارقطعاتشمارهٔ 45
تا سمو سر برآورید از دشت
گشت زنگار گون همه لب کشت
رودکیمثنویهاابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیفپاره 1
زرع و ذرع از بهار شد چو بهشت
زرع کشتست و ذرع گوشهٔ کشت
رودکیمثنویهاابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیفپاره 3
زر به اَمرَد کسی دهد بهگزاف
که نداند طریقتِ زردشت
سعدیخبیثات و مجالس الهزلخبیثاتشمارهٔ 5
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور