پاره 3

خواجه آورد بهر سفره ما

پشت آن یک دو گوسفند که کشت

زر به اَمرَد کسی دهد به‌گزاف

که نداند طریقتِ زردشت

تَتَری گر کُشد مُخَنَّث را

تَتَری را دگر نباید کُشت

تا سمو سر برآورید از دشت

گشت زنگار گون همه لب کشت