رباعی شمارهٔ 1787
Toggle stanza 1جانم ز طرب چون شکر انباشتهای
11
جانم ز طرب چون شکر انباشتهای
چون برگ گل اندر شکرم داشتهای
22
امروز مرا خنده فرو میگیرد
تا در دهنم چه خندهها کاشتهای
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
آنم که توام ز خاک برداشتهای
نقشم به مراد خویش بنگاشتهای
عراقیدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 135
ای شمع سرافراز چه پنداشتهای
کز سرکشی خویش سر افراشتهای
عطارمختارنامهباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 73
این نیست ره وصل که پنداشتهای
این نیست جهان جان که بگذاشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1777
گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1790
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور